บทที่ 17 เงินทุนก้อนแรก

แสงแดดสีทองของเช้าวันใหม่สาดส่องผ่านผ้าม่านที่เปิดแง้มไว้ ทาบทับลงบนเปลือกตาที่หลับสนิทของมนต์สิชา หญิงสาวขยับตัวช้า ๆ ซึมซับสัมผัสของผ้าปูที่นอนคอตตอนบนเตียงที่ไม่ได้กว้างขวางเท่าเตียงหรูในคฤหาสน์วรเวชกุล แต่มันกลับมอบการหลับใหลที่ลึกซึ้งและยาวนานที่สุดในรอบสามปี

เธอเปิดเปลือกตาขึ้น ไม่มีความรู้สึ...